a-pen

ผลงานชิ้นแรกหลังจากพยามยามหัดทำมานานและแล้วก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างสักที

ถึง...แม้จะไม่สวย แต่ก็เป็นความภูมิใจ เราสามารถทำได้

เมื่อวานเป็นวันที่รู้สึกเหงามากมาย หลังจากเลิกงานก็ตรงดิ่งกลับบ้าน

กลับถึงยิ่งรู้สึกเหงาเข้าไปใหญ่คงเพราะการที่เราต้องอยู่คนเดียวในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆละมั้ง

รู้สึกเหงาเพราะคิดถึง....

แต่คนที่เราคิดถึง คงไมู่้รับรู้ ...

เพราะเหงาก็เลยฟุ้งซ่าน....

ยิ่งฟุ้งซ่านก็ยิ่งรู้สึกแย่....

สุดท้ายก็ทนไม่ได้....

เลยหัดมาขีดๆเขียนๆ....

แล้วจากความเหงาก็ก่อเิกิดเป็นผลงานออกมา....

พอเห็นว่าสิ่งที่ทำเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ก็ยิ่งมีกำลังใจ แล้วสุดท้ายก็ลืมไปเลยว่าเรา

กำลังรู้สึกแย่อยู่ แต่กลับรุ้สึกสนุก อยากรู้ อยากทำให้ดีขึ้น และดีขึ้นเรื่อยๆ

วันนี้จิตใจเราเข้มแข็งแล้ว เย้ๆ....

ปล.แตว่า่ตอนนี้ง่วงนอนจัง ก็เมื่อคืนกว่าจะทำเสร็จก็ตั้งตีสอง อิอิ...ตอนนี้ขอแอบไปงีบแป๊บดีกว่า